Ve birden ağzımdan "sadece sevmek bütün sorunları çözmez" cümlesi çıktı. Bu garipti, çünkü ben sevginin her türlü sıkıntıyı çözeceğinine kendimden bile daha çok inanırdım.

Biliyorum geleceksin günün birinde
Oturup kendini anlatmak isteyeceksin
Pişmanlıklar dolanacak diline
Nereden başlasan bilemeyeceksin
Sonra ben ayaklanacağım
Kendine iyi bak bile diyemeyeceksin
O gün ilk ve son kez bir karede olacağız
Sonra rüyalarıma bile giremeyeceksin.

- En nihayetinde hayat nefret etmek ve kusur aramak için çok kısa.

"Sevmek, güzel birinde aşkı aramak değil, o kişide bilmediğin bir zamanın, beklenmedik bir anında kendini bulmaktır."

Ve onunla 100 hayat yaşasak
Yeniden doğup yeniden ölsek birlikte;
Aldığı hiçbir nefesi
Benim için vermezdi, bilirdim.

+Unutmak çok muazzam bir şey.
-Unutulmaktan bahsetmek ister misin?

"Bak dostum, dünyayı bir arada tutanın iyilik ya da güzellik olduğunu düşünenin dünyası erken kararır."

“Hemen teslim olmadım yani; fakat güzel şeylerin bir gün biteceğini biliyordum.”

Məndən sənə gəlməyə nə yol var, nə cığır.
Düzənliklər dağ olub, daha gecdi əzizim.
Azacığ ağrıyırdı sinəmin sən tərəfi.
Dərindən nəfəs aldım, o da keçdi əzizim.

Mən səndən nə incimişəm, nə də küsmüşəm.
Mən səndən xeyli vaxtı uzaq düşmüşəm əzizim.
Gəlməyi düşünürsənsə, bəlkə də gecdi artıq.
Mən onsuz sənsizliyə, can verib öyrəşmişəm əzizim.

Qəribə dünyadır qaralı, ağlı.
Mən sənə inandım gözləri bağlı,
Sən məni buraxıb ürəyi dağlı.
Bütün olanları silən adamsan.

Bilinməz dünyanın hikməti sirri.
Gedənin sanma ki, görünər yeri.
Sən bütün dünya'ya olsan da diri.
Mənim gözümdə ölən adamsan.

Yetmədi o qədər cəhdim, iradım,
Tutmur əməllərin, sərt gileyinlə.
Mən səni bəxtəvər etmək istədim,
Sən özün oynadın, öz taleyinlə.

"Qısaca həvəsim qalmayıb daha,
Kim məni sevirsə qoy belə sevsin.
Heç kimə, heç nəyi verə bilmərəm,
Bu halda kim sevər, qoy elə sevsin."

İnsan boylu boyunca bir hastalık. İnsan korku.

"İnsan yıkım."

Biliyor musun;

"Değiştiremeyeceğini anladığın şeyleri kabul ettiğinde savaşın bitiyor."

Aslında;

Sen kusursuz değildin, ben sende kusur aramadım.

"İndi deyirsən ki günah səndədir.
Günahı boynuma alıb gedirəm.
Mən axı nəyini sevmişdim sənin?
Düşünə-düşünə dalıb gedirəm.

Bir ovuc kül idin, ocağın oldum.
Üşüyən ruhunun qucağı oldum.
Ömrünün ən şirin, xoş çağı oldum.
Özüm öz qədrimi bilib gedirəm."

"Ben vazgeçmem, vazgeçmek zorunda bırakılırım."

- Vazgeçtiysem kendimi kandıracak bir bahane bile bırakmamışlardır bana.

Yalnızlık kafanı kaldırdığında insan görmemek değildir çoğu zaman.
Yalnızlık, anlaşılmamaktır. İnsan en çok da kendi çığlıklarında kaybolur.
Öyle örselenmiştir ki kalbin, hiçbir güzelliği hak etmediğine inanmışsındır.
Üstelik de bunu en kıymetlim dediklerin yapmıştır.
İnsan sadece sevdiğine yenilir bu hayatta.
Kendini değerli hissetmek için başkalarının onayına ihtiyacın yok.
Kimseyi memnun etmek için harcayacağın bir hayatın da.
Mutluluğu başkasının bahçesinde aramak kendi zamanını çalmaktır.
Mucizeleri uzakta sanma, unutma ki kendini sevmekle başlar her şey.
Dün için çok geç, yarına merhaba.

"Sevdiyin içində çəkdiklərini,
Bilmirsə, mən bilən bilmək istəmir,
Nə yollar dağılıb, nə körpü yanıb.
Gəlmirsə, deməli, gəlmək istəmir."

Herkesin gözü dışardadır; ben gözümü içime çevirir, içime diker, içimde gezdiririm. Herkes önüne bakar, ben içime bakarım: benim işim gücüm kendimledir.

- Bir erkekte en beğendiğiniz özellik?

+ Alçakgönüllülük.

"Biriyle ilgili her şeyi öğrenme isteği ortadan kalktıktan çok sonra, o kişiyle ilgili her şeyi biliyor olmak korkunç bir şeydi."

İnce düşünen insanların en sık yaptığı hata,
kişiliği küçük olan insanlara büyük anlamlar yüklemektir.

Tam olarak bilemediğim birtakım güzel şeyler gelecekti başıma sanki.
Bugün, yarın, önümüzdeki hafta, gelecek ay olmasa bile, günlerden bir gün.

Her gün yaptıklarımızdan ve yaptığımız şeyler sonucunda hissettiklerimizden tamamen sorumluyuzdur. Sahip olduğumuz duygulara kadar. Eğer şu anda üzgünseniz, Sartre'a göre bu sizin seçiminizdir. Üzgün olmanıza gerek yoktur. Üzgünseniz, bundan siz sorumlusunuzdur. Bu korkutucudur ve bazıları bununla yüzleşmekten kaçınır; çünkü çok acı vericidir.

Yaşayan birini özlemek en zor ve en kötü şey. Ölen birini özlemek bir kabullenişi de getiriyor beraberinde. O artık yok biliyorsun. Özlem tek başına var. Onu bir daha görmeyeceğini bilerek özlüyorsun. Beklentin yok. Ama yaşayan birini özlemek katlanılmaz. Öyle biri var ve şartlar uygun olsaydı bu özlem dinebilir. Gidebilirsin gidemiyorsun. Aramak istiyorsun arayamıyorsun. O var ama o yok. Katlanılmaz bir acı çektiriyor insana. Özleyecek kadar sevdiğin biri yaşıyorsa, özleyeceğin kadar uzağında olmamalı. Aksi çok zoruna gidiyor insanın.