Melekler ve Zikredenler

Allah Rasulü s.a.v. şöyle buyurmuştur:

– Allah Tealâ’nın, insanların amellerini yazan Kirâmen Kâtibîn melekleri dışında yeryüzünde dolaşan melekler vardır. Bu melekler Allah’ı zikreden bir topluluk bulduklarında ‘Aradığınız burada, gelin!’ diyerek birbirlerine seslenirler. Hepsi gelir ve semaya kadar o topluluğun etrafını sarıp kuşatırlar. Sonra Allah Tealâ o meleklere sorar:

– Kullarım ne yapıyorlardı?

– Sana hamd ediyor, senin adını yüceltiyor ve seni tesbih ediyorlardı.

– Onlar beni görmüşler mi?

– Hayır.

– Peki, ya görselerdi nasıl olurdu?

– Eğer seni görmüş olsalardı sana daha çok hamd eder, seni daha çok tesbih eder ve yüceltirlerdi.

– Peki, onlar hangi şeyden bana sığınıyorlar?

– Cehennemden.

– Onlar cehennemi görmüşler mi?

– Hayır.

– Peki, ya görselerdi nasıl olurdu?

– Eğer görmüş olsalardı ondan daha şiddetli bir şekilde kaçar ve daha çok korkarlardı.

– Onlar benden ne istiyorlar?

– Cenneti.

– Cenneti görmüşler mi?

– Hayır.

– Peki, ya görselerdi nasıl olurdu?

– Eğer cenneti görmüş olsalardı, onu kazanmak için daha hırslı olurlardı.

Bunun üzerine Allah Tealâ şöyle buyurur:

– Sizleri şahit tutuyorum ki ben onları bağışladım.

Melekler derler ki:

– Ama onların içinde biri vardı, zikir maksadıyla değil de bir ihtiyacı için oraya gelmişti (o da bağışlananlardan mı?)

Cenab-ı Hak şöyle buyurur:

– Onlar öyle bir topluluk ki, onlarla beraber oturanlar da bedbaht olmaz.

(Buharî, nr. 6408)

______________________________