Sylvia Plath'in Dünyası: “Günlükler”

Yazmak bir çıkış yolu değilse başka nedir?'
Sylvia Plath denince akla ilk gelen eserlerinden önce hep intiharı oldu şüphesiz Ve tabii şair eşi Ted Hughes’la olan ilişkisinin onu nasıl yaraladığı Birçok “hassas Plath okuru” için Hughes, Plath’ın o son seçiminin mimarı gibidir Aslında iyi bir şair olan Hughes’un Plath sicili kabarık Türkçede de yayımlanan Doğum Günü Mektuplar’ındaki o şahane, aşk dolu cümleler bile affedici olamaz
“Sadece içimde susmak istemeyen bir ses olduğu için yazıyorum,” diyerek yaşasa da Plath, yazdıklarının da susturulacağından bihaber son verdi hayatına Kafasını bir gaz fırınının içine soktu 1963'de, henüz otuz bir yaşındayken, Ted Hughes’tan resmen olmasa da aylar önce ayrılmışken On yedi yaşından itibaren günlük tutmaya başlamış, ölümüne kısa bir süre kala, 1962'de bırakmıştı yazmayı Şairin on iki yılını anlatan günlüklerden ilki, bir hayli sansürlenmiş ve kısaltılmış haliyle 1982'de dünya okurlarıyla buluştu Bu sansürde parmağı olan tek bir kişi vardı; Ted Hughes’un ta kendisi Çocukları Frieda ve Nicholas’ın etkilenmemesi için günlüklerin son bölümünü imha ettiğini söylüyor Hughes Diğer günlüğün ise Plath’in ölümünden birkaç yıl sonra ortadan kaybolduğunu, muhtemelen çalındığını (!) iddia ediyor Kim çaldı, gerçekten çaldı mı, çaldıysa e hadi ne zaman ortaya çıkacak, elbette bilmiyoruz Durum yeterince şaibeli anlayacağınız…
Sylvia Plath’ın günceleri aslında 1998'de Türkçede yayımlanmıştı Geçenlerde, Kırmızı Kedi etiketiyle yayımlanan Günlükler genişletilmiş yeni çeviri ile okur karşısında Plath’ın güncelerinin tam ve eksiksiz metni, Sylvia Plath Koleksiyonu’ndaki yirmi üç orijinal el yazmasından oluşuyor Daha önceden yayımlanmamış dört yüzden fazla sayfa içeren bu yeni baskıda anlaşılıyor ki Ted Hughes’ün sıkıntıdan ve maruz kalmaktan kurtarmak istediği tek kişi kendisiydi Güncelerin tam ve eksiksiz olarak sunulan baskısında Plath’ın Smith College yılları, Ted Hughes’le evliliği, Northampton, Massachusetts ve Bostan’daki iki yıllık öğretmen ve yazma tecrübeleri anlatılıyor Şairin kişisel ve edebi mücadelelerinin ne boyutta olduğu çok açık Çoğu zaman mutsuz, sürekli kendiyle didişen bir kadın var karşımızda Yazar, şair bir kadın Ve evet, yalnız, aldatılmış, yıkılmış bir kadın Kendiyle, dünyayla, yazmakla, yazamamakla meselesi olan bir kadın 1959'da ait güncesinin son girdisi ise Plath’ın şiirlerindeki o karmaşıklığı yansıtıyor: “Kötü bir gün Kötü bir zaman Ruh hali çalışmak için en önemli şey Şiirin kendisinin, öykünün kendisinin yattığı o gamsız, hevesli, istekli ruh hali çok mühim” Bu cümle, yeni yayımlanan Günlükler'in de “Ekler” kısmından önceki son cümlesi Merve Sevtap Ilgın’ın Türkçeye kazandırdığı bu kitap, Oğlak Yayınları’ndan Şadan Karadeniz’in Türkçesiyle okuduğumuz güncelerden içerik olarak biraz daha farklı çünkü bu metinde Plath’in daha önce okumadığımız notlarını da buluyoruz

______________________________