Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, yaratılış ve ahlâk itibarıyla, yani hem sûret ve hem de sîret bakımından her yönüyle Cenâb-ı Hakk’ın eşsiz bir mûcizesi ve en müstesnâ bir sanat hârikasıdır. O’nun bütün hâlleri, her bakımdan zirve örnekler, hasletler ve güzellikler meşheridir. Öyle ki, Cenâb-ı Hak:
“(Ey Rasûlüm!) Hiç şüphesiz ki Sen, yüce bir ahlâk üzeresin!” (el-Kalem, 4) buyurarak bu hakîkati te’yid etmiştir.
Nebîler silsilesindeki her bir peygamber belli bir ahlâkî vasıfta zirvedir ve bu yönüyle insanlığa bir numûne-i imtisaldir. Şöyle ki:
Hazret-i Âdem -aleyhisselâm-, yapılan hatada ısrar etmeyerek tevbe ve istiğfar ile hâlini ıslah etmekte,
Hazret-i Nuh -aleyhisselâm-, her türlü inatçılığa ve meşakkate sonsuz bir tahammülde,
Hazret-i İbrahim -aleyhisselâm-, can, mal ve evlât imtihanında fedakârlık ederek muvaffak olmakta,
Hazret-i İsmail -aleyhisselâm-, teslîmiyetin zirvesinde,
Hazret-i Eyyûb -aleyhisselâm-, hastalık, evlâdın kaybı ve benzeri iptilâları rızâ ile karşılayıp sabır ve tahammül göstermekte,
Hazret-i Yûnus -aleyhisselâm-, tebliğ vazifesini son âna kadar devam ettirmenin ehemmiyetini idrâk edip, asla ümit kesmemekte,
Hazret-i Zülkarneyn -aleyhisselâm-, bütün cihânı bir tebliğ sahası görerek bu uğurda her türlü imkânını fedakârca sarf etme husûsunda,
Hazret-i Zekeriyyâ -aleyhisselâm-, nesil endişesi ve canı pahasına şer’-i şerîften tâviz vermemekte,
Hazret-i Yahyâ -aleyhisselâm-, ideal bir gencin müstesnâ bir numûnesi olmakta,
Hazret-i Mûsâ -aleyhisselâm-, en problemli toplulukları dahî terbiye etmek vazifesiyle mükellef olmakta,
Hazret-i Süleyman -aleyhisselâm-, en büyük servet ve saltanatta dahî kalbini kasa etmeyerek, gerçek zühdü ve tevâzuu yaşamakta,
Hazret-i Îsâ -aleyhisselâm-, maddiyâtın pençesinden kurtulup, hiçlik ve mâneviyâtın zirvesine ulaşmakta kıyâmete kadar bütün insanlığa numûnedir.
Peygamberlerin zirvesi olan Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’de ise, Nebîler Silsilesi’nin bütün fârik vasıfları, hepsi bir arada olmak üzere tecellî etmiştir.
Bu bakımdan Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, merhamette zirvedir. Hizmette zirvedir. Tevâzûda, cömertlikte, îsarda zirvedir. Kanaatte, ihsanda, sabırda zirvedir. Yine hayâda, adâlette, affedicilikte de zirvedir.
Şunu ifade etmeli ki bir insan, meslek, istidat ve kâbiliyet bakımından ancak belli birkaç hususta numûne kıvamına gelebilir ve ancak birkaç insana misal olabilir. Hâlbuki Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, kendine mahsus husûsiyeti dolayısıyla herkesin başından geçmesi muhtemel olan her hâdisede yegâne misaldir. Zira Cenâb-ı Hak O’nu, insan topluluğu içinde acziyet bakımından en altta bulunan “yetim çocukluk”tan başlatarak, hayatın bütün kademelerinden geçirip kudret ve salâhiyet bakımından en üst noktaya, yani peygamberlik ve devlet reisliğine kadar yükseltmiştir.


Âyet-i kerîmede buyrulur:
“Andolsun ki, Rasûlullah, sizin için, Allâh’a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allâh’ı çok zikredenler için güzel bir örnektir.” (el-Ahzâb, 21)
Nitekim Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-;
–Ailelerine şefkati ile örnektir.
–Zayıflara, kimsesizlere, kölelere merhameti ile örnektir.
–Mücrimlere, af ve müsâmahası ile örnektir.
–Zor zaman ve mekânlardaki sabır, tevekkül ve teslîmiyeti ile örnektir.
–Ganimet karşısında cömertliği ve istiğnâsı ile örnektir.
–Din liderliği ile örnektir. Devlet reisi olarak örnektir.
–İlâhî muhabbet bağına girenlere örnektir

______________________________