Eğer çoğu zaman karşılaştığınız olaylar sizin canınızı sıkıyor ve "Hep böyle şeyler beni bulur" diyorsanız, olayların öncesinde ne düşündüğünüze dikkat edin.


Eğer sıkça bardak-tabak kırıyorsanız, o anda birisine olan kızgınlığınızı düşünüyor olabilirsiniz.


Yemek yaparken, elinizi kesiyor ya da yakıyorsanız, telaş ediyor veya o işi yapmak istemiyor olabilirsiniz.


İş'te karşılaştığınız aksiliklerin olduğu anı bir düşünün, tam o anda ne düşünüyordunuz?


Yaptığınız işi sevmeden mi yapıyordunuz, birisine mi kızgındınız, yoksa birisine birşey mi yapmak istediniz?




Newyork'ta bir iş kadını olan Julian, yoğun iş temposundan zaman ayırarak kızkardeşleri ile beraber annesinin evini boyamak için gitti.

Kardeşleri yükseklik korkuları olduğunu söyleyerek tavanların boyanması işini ona bıraktılar. İki odanın tavanını boyadıktan sonra kızkardeşlerine, "Biriniz de salonun tavanını boyar mısınız" diye sordu.

"Yapamayız abla, biliyorsun ikimizin de yükseklik korkusu var," dediler.

Julian biraz daha boya almak için alt kata inerken merdivenlerde ayağı kaydı ve düştü.

Ayak bileği burkulmuştu. Kızkardeşlerine, "Bunun olmasını gerçekten istemiyordum" diye açıkladı.

Aslında ayağının burkulması, onun sevmeden yaptıgı işten kurtulmasına sebep olmuştu.

Bir süre dinlendi, bu arada kızkardeşleri evi boyamayı bitirmişlerdi.





Bunun bir benzeri bizim işyerinde olmuştu. Emekliliği yaklaşan Mehmet Beye, yaptığı işlere ilaveten, giden malların makbuzlarını kesme işi de verilmişti. Mehmet bey bu işi yapmayı istemiyordu.
Bir süre sonra kolu uyuşmaya, konuşması peltekleşmeye başladı. Bir akşam işten çıktığında, işhanının önünde ayağı takıldı, düştü ve sağ kolu kırıldı. Sevmediği işi yapmaktan kurtulmuştu...Hastaneye gitti ve 2-3 ay içinde de emekli oldu.

______________________________