Hayatta her sahıs kendini cıkmaz bir labirentte hissettigi olmustur. Bazen dört duvar arasında göz yaslarıyla bogulmak isteyenizde olmustur. Fakat unutmamak gerekirki sorunlarımızdan kacmak, aglamak bos ve yersiz carpınıslarımızdır. Mutlaka her sorunun bir cözümü vardır. Sorunlarımızın olusturdugu olmumsuzluklara kendimizce savunma mekanizması olusturmaktansa cözüm yolları aramak yepabilecegimiz en dogru alternatif olarak düsünüyorum. Sorunlarımızı kabullenmek yapabilecegimiz yapacagımız davranıslardan birisidirki eminim kimse yanlıs bir davranısta bulunmak istemez. Umutlarımız beklenmedik bir zamanda yıkılabilir iste bu yıkıntılardan yeni ümitler üretebilmektir cesaretli olabilmek.

Bu gibi durumlarda kafamızı ellerimizin arasına alarak keskeler üretmekten ziyade neden sorusunu kendimize sormalıyız. Umutmamak gerekirki problem agrızalı bir yerden patlak veriri. ( istisnalarda olabilir.. ) Hersey bitti bundan büyük kaybım ne olabilirki demek sizi karanlıga sürükler. Bu karanlıktan kurtula bilmek icin mantıgınıza sıgınmanız sizleri aydınlıkla kucaklastırabilecek bir güctür. Mutlu olabilmek icin sınıra giren acılarınızla savasmalısınız duygularınız cephane mantıgınız silah olmalıdır. Eger acıların üstesinden gelebiliyorsanız bilinki mutlu bir insansınız...


Hazırlayan: Ali Can ÖZKAN.

______________________________