Vallâhi, (bir zaman sonra) şu manzaraya şâhit oldum:

Ömer bin Abdülaziz’in oğullarından biri Allah yolunda cihâd için tam 100 atı sadaka olarak veriyordu. Aynı gün Hişâm’ın oğullarından biri sokakta dileniyordu.

Kıssadan hisse:

İstikbâli veren Allah’tır!.. Helâl kazancın bereketi, sonsuzdur.

Takvânın İn‘İkâsı

Toplumun mânevî terakkîsinin, asr-ı saâdetten sonraki en zirve nümûnesi Ömer bin Abdülaziz -rahmetullâhi aleyh- devridir.

Onun hilâfeti sadece iki buçuk sene sürmüştü. O kısacık zaman diliminde, İslâm tarihine en büyük imzayı atmaya muvaffak oldu.

İspanya fethedilip Endülüs oldu. 7 bin kişiyle, 95 bin kişilik İspanya ordusu bertaraf edildi.

Halîfenin ihlâsı, topluma da in’ikâs etti. Herkes zekâtlarını fazla fazla verdi. İnfak ve hayrat yarışına girdiler. Kur’ân’a ehemmiyet verdiler. Hak ve hukuk tevzî edildi. İbâdet ü tâatlere revaç arttı. Her yeri ihlâs ve feyiz kapladı. Öyle bir bereket oldu ki, dağdaki kurt, sürüye saldırmaz olmuştu.

Mus‘ab bin A‘yun -rahmetullâhi aleyh- anlatır:

Ömer bin Abdülaziz halîfe iken Kirman’da koyun güderdim. Koyunlar ile kurtlar birlikte dolaşırdı. Bir gece ansızın kurtlar koyunlara saldırdı. İçimden dedim ki:

–Eyvah! Şu âdil halîfe ölmüş olmalı!

Araştırdım. Ömer bin Abdülaziz’in o gece vefât ettiğini öğrendim.

Mâlik bin Dînar -rahmetullâhi aleyh- anlatır:

Ömer bin Abdülaziz hilâfet makamına geçtiği zaman, dağlardaki çobanlar dediler ki:
–İnsanların idaresini sâlih bir kimse üstlendi.

Soruldu:

–Bunu nereden bildiniz?

Şöyle cevap verdiler:

–Hayvanlar bile huzur ve sükûn içinde...

______________________________