Enes bin Mâlik (r.a.) anlatıyor:

“Resûlullah Efendimiz, pazartesi günü Peygamber olarak gönderildi. Salı günü O ve Ali namaz kıldılar.” (Tirmizî, Menâkıb, 20/3728)

Hz. Ali (r.a.) Âhirette de önderdir. Kendisi şöyle buyurmuştur:

“Ben, kıyamet günü Rahmân’ın huzurunda, insanlarla aramdaki husumetler hakkında hüküm verilmesi için diz çökecek kişilerin ilki olacağım.”

Bu sözü râvî Kays bin Ubâd (r.a.) şöyle izah eder:

“«İşte, Rableri hakkında tartışmaya girmiş iki hasım taraf!»[1] âyet-i kerimesi, Bedir günü mübâreze eden (harp öncesi teke tek savaşan) Hz. Hamza, Hz. Ali, Hz. Ubeyde (r.a.) ile müşriklerden Şeybe, Utbe ve Velîd hakkında nâzil olmuştur.”[2]

Şu âyet-i kerîmenin de bu iki grup hakkında nâzil olduğu rivâyet edilir:

“Yoksa biz, îman edip de sâlih ameller işleyenleri, yeryüzünde fesat çıkaranlar gibi mi tutacağız? Veya Allah’tan korkan müttakîleri, yoldan çıkan fâcirler gibi mi sayacağız?” (Sâd, 28) (Alûsî, XXIII, 189)

Şu âyet-i kerimelerin Hz. Ebûbekir, Hz. Ömer ve Hz. Ali (r.a.) hakkında nâzil olduğu rivâyet edilmiştir:

“…(Rasûlüm!) O ihlâslı ve mütevâzı insanları müjdele! Onlar öyle kimselerdir ki, Allah zikredildiği zaman kalpleri titrer; başlarına gelene sabrederler, namaz kılarlar ve kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden (Allah için) infak ederler.” (Hac, 34-35) (Kurtubî, XII, 40)

Mukâtil şöyle der:

“Mü’min erkeklere ve mü’min kadınlara, yapmadıkları bir şeyden dolayı eziyet edenler, şüphesiz bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmişlerdir”[3] âyet-i kerîmesi Hz. Ali (r.a.) hakkında nâzil oldu. Bazı münafıklar onu incitmiş ve hoş olmayan şeyler söylemişlerdi. Âyet bunun üzerine nâzil oldu. (Vâhıdî, s. 377)

Resûlullah (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Ali’nin (r.a.) fazileti hakkında şöyle buyurmuşlardır:

“Ben kimin dostu (mevlâsı) isem, Ali de onun dostudur.” (Tirmizî, Menâkıb, 19/3713)

“Kim Ali’ye hakaret ederse bana hakaret etmiş olur.” (Ahmed, VI, 323)

Hz. Ali (r.a.) her namaz için abdest alırdı. (Kurtubî, [Mâide, 6])

Allah Resûlü (s.a.v) çoğu seferde mübarek sancaklarını Hz. Ali’ye (r.a.) taşıtmışlar ve onu pek çok birliğin başına kumandan tayin etmişlerdir. Meselâ;

Sefevân seferinde Resûlullah Efendimiz’in bağladığı beyaz sancağı Hz. Ali (r.a.) taşıdı.[4]

Bedir’e giderken Ukâb ismindeki bayrağı Hz. Ali (r.a.) taşıdı.[5]

Bedir’den yedi gün sonra çıkılan Karkaratü’l-Küdr seferinde Allah Rasûlü, beyaz sancağını Hz. Ali’ye (r.a.) taşıttı.[6]

Resûlullah (s.a.v.), Uhud’a giderken Muhâcirlerin sancağını Hz. Ali’ye (r.a.) veya Mus’ab bin Umeyr’e (r.a.) verdi.[7]

______________________________