Beş prenste sayılı günler ararlar kızı ancak böyle ömürlerinin yetmeyeceğini fark ederler. Bir gece rüyalarına giren aşk tanrıçası o kenti bulurlarsa kızı da bulacaklarını söyler. Bunun üzerine adamlarına danışan beş prens rüyalarındaki şehre benzeyen kendi ülkelerindeki şehre gitmeye karar verirler. Bu ülkelere gider hepsi ancak o kentler rüyalarındaki kentler değildir. böylece başka ülkelere girmeye karar veren prenslerin yolu Araf’a düşer burada diğer prenslerle karşılaşırlar. ilk başta biraz hır gür çıksa da kervansarayın sahibinin araya girmesi ile Araf’a rüyalarındaki şehri yapmaya böylece kızın geleceğini düşünür karar verirler. Krallar b işe pek memnun olur. En azından artık prenslerinin nerede olduğu bellidir. Sayısız usta gelir şehrin yapımı için tam 5 yıl çaba gösterirler. Ancak sonunda şehir tamamlanır. O gece dolunay da kızın geleceği umudunda olan prensler, 1 prenses 5 prens olunca birbirleri ile kavga edeceklerini tahmin ederler. Kız dolunay çıktığında gelir ancak prensler rüyalarında kızın özgürce girdiği kapıları kilitlemişlerdir. bunun üzerine prenses kaçmaya başlar bizim beş prens de eşinden onu kovalar ancak birbirlerine çelme takarak, eziyet ederek ilerlemeye çalışmaktadırlar. Kızın haline üzülen aşk tanrıçası özgürlüğün aşk için en önemli unsur olduğunu hatırlatarak hepsini kilitlediği kapılara hapseder. Böylece insanoğlu bir kez daha aşkı ve aşka olan inancı yok eder.

Değerlendirme: Aşkı tutku ile isterken yok edişin masalını yazan Ahmet Ümit bu defa da bir masal ile okuyucunun karşısında yerini alıyor. Kitap okuma alışkanlığı kazanma için gayet iyi bir tercih olabilecek eser, bazı yerlerinde sürekli tekrar edişlerle sıkmaya başlıyor. Yine de tüm güzel duyguların katili olan insanoğlunun aşk gibi yüce bir duyguyu da nasıl yerle bir edip yok ettiğini gözler önüne seriyor.

______________________________