Tıkırtı

Cemile hanım, eşinden genç yaşta boşanmış hayatını kızı Gülhan'a adamıştı. Zamanla Gülhan büyüdü ama o da babasına çekmişti. Sıkıntıya gelemez, hemen kaçardı. Annesi Cemile hanım 10 yıldır evden tıkırtılar duyuyordu. Buna çare bulabilmek için çeşit çeşit insanlara başvurmuştu. Polis, kızı Gülhan, belediye başkanının özel kalem müdürü Furkan, büfeci Hakan, yan komşu Mehtap gibi çeşitli insanlar artık kendisinden sıkılmış telefonlarını açmaz olmuşlardı. Yine bir gün yürüyüşüne çıkmış ama yürüyemediği için erken dönmek mecburiyetinde kalmıştı. Eve girdi yine aynı tıkırtıları işitti. Bu defa arayacağı kimsesi olmadığını artık anlamıştı. Aldı eline bir bıçak girdi yatak odasına. Gardırop'un kapağını açar açmaz komşusu Hilmi Bey'i gördü. O anın şaşkınlığı ve korkusuyla bayıldı. 10 yıldır eve gizli bir geçit açmış olan Hilmi bey zengin olmasına rağmen kleptomani hastalığına sahip olduğu için hırsızlık yapıyordu. Ancak bunu anlatsa da kimsenin ona inanacağı yoktu.

Şimdi Rahatladık

Kızın babası annesi Ayla'yı çok düşünür o rahat etsin diye her şeyi yapardı. Yemekleri, ütüyü, bulaşıkları, çamaşırı her şeyi kendisi halletmeye çalışırdı. Üniversitede felsefe profesörü olan babanın tek hayali eşi Ayla'yı bahçeli bir evde rahat ettirmekti. 4 çocukları vardı. Bu çocuklar zamanla büyüdü, evlendi. En küçüğü bir tesisatçıya aşık oldu. Ama annesi izin vermeyince babası da annesinin sözünden çıkmadı böylece o da sevmediği bir memurla evlenmek zorunda kaldı. Anne ile babanın bahçeli eve geçtiği ilk gece baba kalp krizi geçirerek vefat etti. Bunu fırsat bilen küçük kız eşine boşanma davası açtı. Annesinin de dayanılmaz bir baş ağrısı vardı. Doktorlarda bir şey bulamıyorlardı. Küçük kızın annesinin yanında kaldığı bir gün şarteller attı ve İsmail'i çağırdılar. Böylece bir şeyler yeniden başlamış oldu.

Haliyle

Nasuh'un seslere dayanamama gibi bir psikolojik rahatsızlığı vardır. Küçükken okulda bile bunun yüzünden zorluk çekmiştir. Babası bakırcıdır. İşi Nasuh'a öğretmek ister ancak fazla sese dayanamayan Nasuh dükkana sadece yemek bırakmak için uğrar. Yine bir gün yemek getirirken yemeği yolda döker ve döktüğünü toplayarak babasının önüne koyar. Buna sinirlenen babası onu dövmeye yeltenince babasının üstüne kaynar su dökerek evden kaçar. O gün bugündür Nasuh bir daha Erzincan'a uğramamıştır. Şimdi de bir müze de güvenlik görevlisi olarak çalışmaktadır. Çalıştığı müze de anne ve babasına benzeyen heykelleri görerek onlara derdini anlatır. Heykellerle hasretini gidermeye çalışmaktadır.

Çöp

Babası küçük yaşta terk etmişti. Abisi ile birlikte para kazanmak için kağıt toplamaya çıktılar. Bir süre sonra abisi üniversiteyi kazanarak gitti o şehirden. O tek başına başka bir iş buldu. Daha sonra mahalleden arkadaşı Rızanın babası ölünce onu da razı edip kendi çalıştığı firmayı satın aldı. Gece gündüz çalışıp zengin oldular. Daha sonra Handan ile evlendi ancak hiçbir zaman istediği evlilik olmadı bu. Hiçbir zaman mutlu olamadı. Bazı zamanlar hala kağıt toplamaya çıktı ama bunu hiç kimseye söylemedi. Karısı kendisine hep bir yabancıydı. O da hep mutsuz.

______________________________