Aniden koridordan aşağıya doğru süzüldü ve o bal rengi gözlerini bir saniyeliğine de olsa üzerimde gezdirdi. O an, sanki içimden bir parça öldü gitti. Nefes alamıyordum ve nabzım yerinde saymaya başladı.”
Isabel Allende, Ruhlar Evi

______________________________