Rezenenin gastronomi dünyasındaki son numarasıysa fine dining alanında oldu. Şefler, tıpkı arılar gibi çeşitli polenlerin peşindeler! Polenlerin yemeklerde kullanılması bitkinin naif bir çağrışımını sunduğu gibi zarif lezzet katmanı da oluşturuyor. Rezene poleni, hasadı büyük özen isteyen, yeşilimsi sarı bir polen olup yükte hafif pahada ağır bir ürün. İtalya ve ABD’de kaliteki rezene poleni peşinde koşan şefler, bu çabalarının karşılığını fiyata yansıtıyorlardır tabii.

Tadımlık

Rezene yapraklarını, muhakkak ipincecik kıyıp azıcık tuzla ovup bakliyat salatalarına çiğden ilave edebileceğiniz gibi doğrayıp mesela ebegümeci, ısırgan ile karıştırıp bolca kuru soğanlı karışık ot kavurması yapabilirsiniz. Kavurmada bile kendini salmaz arapsaçı, öyle inatçı ama karışık ot kavurmasında çok nefis oluyor. O kavurma, böreklere, omletlere, bulgur pilavlarına, yumurta yemeklerine vb. harç olur, isterseniz sarımsaklı yoğurtla karıştırıp üstüne acı biberli yağ cızlatıverin. Yalnız, bu yoğurtlaması çok ekmek yedirir benden söylemesi! Tabii ki Ege mutfağının meşhur kuzu etli terbiyeli arapsaçı yemeği, rezene denince klasik tarif olarak aklıma ilk gelenlerden; ama ben etsiz olan tarifleri tercih ediyorum.

Kök rezeneyi soteleme, ızgara, fırınlama gibi tekniklerle pişirebilir ya da ince ince piyaz kıyıp çiğ olarak salatalara ilave edebilirsiniz. Yapraklarını en çok yeşil mercimek ile, haşlanmış patatesle eşleştirmeyi seviyorum. Yaprakları çiğden incecik kıyınca çağla badem dövmesi ve katı yumurtalı, taze soğanlı salatamda seviyorum. Kökünüyse çiğden portakal ve badem ile salata yaparak seviyorum. Kökünü pişireceksem tercihim ızgara.