Tarihçe
19. yüzyılın ortalarında, Fransız avcılar, ihtiyaçlarına daha iyi bir şekilde cevap vereceği düşüncesi ile küçük Fransız spaniellerini, İngiliz setterleri ile eşleştirdiler ve sonuçta Epagneul Breton yani Bretanyalı Spaniel adını verdikleri türü ortaya çıkardılar. Bretanya köpeğinin Fransa'da ilk defa resmen tescil altına alınışı 1907 yılında olmuştur. Türün ilk defa Amerikaya gelişi 1925 yılına rastlar ve tür aynı yıl AKC tarafından tescil edilmiştir.

Koku almaları çok güçlü olan bu köpekler, kendilerini çulluk avında ispat etmişlerdir. Bu itibarla eğlenmek için ava çıkan varlıklı Fransızlar tarafından benimsenmişlerdir. Bu köpeklerle ilgilenen bir başka kesim de yasak avlanan veya avlanmanın yasak olduğu bölgelerde avlanmaya kalkışan insanlar olmuştur. Bunun da sebebi, Bretanya köpeklerinin en önemli vasfının sadece ferma köpeği olmakla kalmayıp vurulmuş avı getirme (retrieve) becerisine sahip olmalarıdır. Böylece yasak avlanan avcı, yasak sahaya adım atmadan işini görmüş olmaktadır.

Küçük boy Fransız spanielleri ile İngiliz setterlerinin karışımından ortaya çıkan bu tür, kuyruksuz veya kısa koçan kuyruklu olarak şekillenmiştir. Başlangıçta uzun kuyruklu av köpeklerine alışık olan avcılar bu köpeğe fazla itibar etmemişler ancak zaman içinde hem ferma hem de getirici köpek olma vasfını gördükten sonra talepleri artmıştır. Amerikada ilk tescil edildiklerinde, “Brittany Spaniel” adı altında kayıtlara girmişse de, 1982 de “spaniel” sıfatının kullanılmasından vazgeçilmiş ve sadece Brittany –Bretanya adı ile anılmaya başlanılmıştır. Bretanya köpeği, halen en popüler 20 cins arasında yer almaktadır.

Bu köpek, küçüklüğü ve avı yakından takip etme hassalarını haiz olarak geliştirdiği avlanma stili dolayısiyle, puanter yani ferma köpeği olmaktan ziyade setter, yani oyun kurucu olarak nitelendirilmektedir.


Karakter Özellikleri
Bretanya köpeği çok süratli, çok meraklı bir köpektir. Avlanmak için olduğu kadar sırf eylenmek için de kuşları kollar. Koşmayı, kırlarda dolaşmayı, avlanmayı ve oynamayı sever. Bağımsız bir karakteri vardır. Bu vasıfları ile ferma köpekliği için çok uygundur. Diğer taraftan bu köpek çok hassastır. Sahiplerinin verdiği emirlere harfiyen uyar. Gerek zihnen, gerekse bedenen kendisine hareket etme ve egzersiz yapma olanakları tanındığı sürece harikulade bir ev köpeği olur. Kafi derecede egzersiz imkanı sağlanmadığı hallerde tahripkar olabilir.