İtiraf ettim kendime, seviyormuşum meğer diye
Sonra da güldüm halime, çocuk musun oğlum diye
Meğer hep çocukmuşum büyümemişim kalmışım
Hiç farkına varmamışım daha sanki on beş yaşım



Ayşem ayşem ayşem gül ayşem güldür ayşem
Ayşem ayşem ayşem yolun ecelimdir ayşem
Ayşem ayşem ayşem gurbetten dönüşüm ayşem
Ayşem ayşem ayşem rüzgarım gönlüm gül ayşem



Ayşe mutlu biten bir masal, madalyonun güzel yüzü
Hem kontes hem köylü kızı, ah ne diyeyim peri kızı
Ben seni sevdim sen beni sevmesende olur
Zaten aşk budur
Ama yine de
Hadi neyse