Anlamam nedenini
üzmüşler bebeğimi ah
Tam yüzüne dalmışken,
çizmiş kendi resmini ah

N’olursun kaç kurtar kendini
bu diyardan yar
Güneşi ararken
peşini bırakmaz ay

Sar bu şehrin başından yak!
İyice yak!
Kim der ki: bu rüyadan uyan?
Ona uzak

Ne yalnızlık, ne hüzün
Bu gecenin gündüzü var, var
Sanma ki ölümsüzüm!
Bu şehrin duvarları dar, dar

Söz: Can Ozan